Jouw Identiteit Home2022-02-15T13:46:15+00:00
tutor-photo-header

UPSIDE OF LIFE

JOUW IDENTITEIT

Je komt onbevangen ter wereld. Het leven krijgt zijn beloop en vervolgens wijkt je prestaties of gedrag af van de norm. Je krijgt een label en daarmee verlies je jouw eerste onbevangenheid. Niemand heeft overzicht wat dit voor jou betekent, hoe jij en anderen hiermee moeten omgaan. Iedereen lijkt het beste met jou voor te hebben. Maar voel jij je nog wel voldoende gezien en erkend? Het label geeft eerst erkenning en dat voelt misschien fijn. Maar dan… kan het een flinke aanslag zijn op jouw ontwikkeling, jouw identiteit.
Ieder mens bouwt een zelfbeeld op hoe die zich tot anderen verhoudt. Ook bij een veranderende omgeving helpt dat zelfbeeld om je aan die omgeving aan te passen en je plek te vinden.
Op het moment dat je om welke reden dan ook je “anders” voelt, veranderd dat. Dan ga je op zoek naar nieuwe ankers: “wie je bent” en “hoe je tot anderen verhoudt”. Dat maakt je kwetsbaar.

Streef erna om (weer) onbevangen in het leven te staan en onderzoek je kansen in de maatschappij. Het is een illusie om te denken dat een aandoening een blauwdruk geeft voor jouw beperkingen. Terwijl veel professionals wel door dat keurslijf heen proberen te wringen. Net als iedereen loop ook jij tegen (extra) problemen/beperkingen op. De maatschappij is namelijk niet ingericht voor jouw aandoening. En als het systeem zich niet aan jou aanpast dan zoek jij hoe jij je aan het systeem kan aanpassen. Anders gezegd, als iets niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan. Dat vraagt om een bewustzijn. Jouw specifieke problemen vraagt van jou ook om specifieke oplossingen. Helaas kan je niet altijd van jouw omgeving of professionals verwachten dat zij de oplossingen voor jou zullen aanreiken.

De missie van Jouw Identiteit is om mensen meer vanuit hun onbevangenheid te laten ontwikkelen. Dat biedt kansen voor iedereen met een (lichamelijke) handicap, psychische problemen of wat dan ook wat jouw onbevangenheid ontneemt. Daarvoor geven wij voorlichting, cursussen en trainingen. Wij werken graag samen met professionals die zich ook onbevangen kunnen opstellen, de client los kunnen zien van het label. Onderzoeken laat zien hoe veerkrachtig mensen zijn ondanks alle ellende die zij soms hebben moeten doorstaan. Daar moet een professional oog voor hebben. Bij Jouw Identiteit zijn we van mening dat de zorgkosten bij landelijke en lokale overheid omlaag kunnen door betere voorlichting te geven om mensen assertiever te maken door nieuwe kennis en vaardigheden.

Wanneer we de veranderingen bekijken in de psychiatrie dan zijn in de loop van de tijd de definities enorm veranderd. Waar in de jaren tachtig een psychiatrische stoornis meestal direct herkenbaar was, waren deze patiënten vaak opgenomen in een psychiatrisch centrum. Er was een duidelijk contrast tussen “normaal” en “stoornis”.

Waar de symptomen van een aandoening staan voor de WAARDEN, zijn het NORMEN die de binnen de waarden de disfunctionaliteit vertegenwoordigen ofwel de stoornis. Vanaf de uitgave van het handboek voor de psychiatrie “DSM III” in 1980, zijn de drempelnormen verlaagd. Het is namelijk niet het symptoom dat bepaald of je een stoornis hebt, maar in welke mate waarin de symptomen zich manifesteren.
Bron: Jim van Os geeft hier uitleg over in een Youtube video die wij op deze website geplaatst hebben.

Toeval? Vanaf de jaren tachtig zijn de normen voor een psychiatrische stoornis veranderd. Het waren ook de jaren van het neo-liberalisme, waarbij de “markt” het beter weet en efficiënter zou doen dan de overheid. In die jaren verdween de onafhankelijkheid van instituties en stelde zich commerciëler op. Met de bezuiniging in het onderwijs werden er meer leerlingen in 1 klas geplaatst. Voor de mainstream leerlingen was dit geen probleem. Maar voor een minderheid wel.

Mensen zijn sociale wezens, je verbonden voelen is dan ook van wezenlijk belang. Grotere klassen betekent minder aandacht. Dat kan leiden tot meer stress en ongewenst gedrag.. Wat ook veranderde in de jaren tachtig zijn de definities voor stoornissen, de normering werd verlaagd. Uiteraard is dit toeval, maar wel als gevolg dat er een voedingsbodem ontstond voor de 4 toegevoegde tussenfases voor de diagnostische psychiatrische stoornissen

De 4 fases tussen “normaal” en “klassieke psychiatrische stoornis”

Je staat onbevangen in het leven. Zonder al te veel noemenswaardige gebeurtenissen ben je door het leven gerold. Toch kan jij je kwetsbaar voelen omdat je vanuit je omgeving merkt dat je “anders” bent. Dan begint jouw zoektocht al naar wie jij bent en hoe jij je tot anderen verhoudt. Maar zolang er nog geen specifieke problemen spelen is het nog niet relevant.
Meer leerlingen leidt tot minder aandacht en erkenning. Dit leidt tot stress, de ADHD’ers worden nog drukker en leerlingen met een autistische aanleg lopen vast wat leidt tot gevoel van uitsluiting en tonen daardoor ongewenst gedrag. Docenten worden ermee geconfronteerd en verwijzen ouders om hun kind te laten onderzoeken. Zodat er (extra) budget komt voor ondersteuning van deze kinderen.
In deze fase heeft het onderzoek plaatsgevonden en is er een aandoening/stoornis vastgesteld. Eindelijk erkenning voor de problemen die er spelen. Het is vaak een geruststelling, zowel voor ouder als kind. Met de vaststelling van de aandoening leidt dit tot informatiebehoefte om te weten wat dit betekent en hoe ze hiermee moeten omgaan. Deze informatie leidt tot meer kennis over de aandoening die vaak verder kan gaan dan het probleem. Want het is niet het symptoom maar de norm die bepaalt of iets problematisch is. Herkenbaarheid leidt tot identificering tot de aandoening en daarmee raakt client in een zelf-, omgeving- en professionals stigma.
Het stigma is steeds meer een blauwdruk geworden waar de leerling mee geïdentificeerd word. Zijn identiteit valt hier dus steeds meer mee samen.

Waar eerst de problemen centraal stonden is de aandacht nu verlegd naar de uitkomst van diagnose/aandoening. Men is doordrongen van kennis over de aandoening en (h)erkend ook de bijbehorende symptomen. Er heeft onbewust een verandering plaatsgevonden. Niet de “problemen” maar de “symptomen” zijn centraal komen te staan. Daar word dan voorbij gegaan dat menig symptoom niet problematisch hoeft te zijn. Sterker nog, het kan juist ook kwaliteiten onderschrijven. Waar de stoornis eerst een onderdeel van zijn identiteit was, valt die er nu helemaal mee samen.

Wanneer we de veranderingen bekijken in de psychiatrie dan zijn in de loop van de tijd de definities enorm veranderd. Waar in de jaren tachtig een psychiatrische stoornis meestal direct herkenbaar was, waren deze patiënten vaak opgenomen in een psychiatrisch centrum. Er was een duidelijk contrast tussen “normaal” en “stoornis”.

Waar de symptomen van een aandoening staan voor de WAARDEN, zijn het NORMEN die de binnen de waarden de disfunctionaliteit vertegenwoordigen ofwel de stoornis. Vanaf de uitgave van het handboek voor de psychiatrie “DSM III” in 1980, zijn de drempelnormen verlaagd. Het is namelijk niet het symptoom dat bepaald of je een stoornis hebt, maar in welke mate waarin de symptomen zich manifesteren.
Bron: Jim van Os geeft hier uitleg over in een Youtube video die wij op deze website geplaatst hebben.

Toeval? Vanaf de jaren tachtig zijn de normen voor een psychiatrische stoornis veranderd. Het waren ook de jaren van het neo-liberalisme, waarbij de “markt” het beter weet en efficiënter zou doen dan de overheid. In die jaren verdween de onafhankelijkheid van instituties en stelde zich commerciëler op. Met de bezuiniging in het onderwijs werden er meer leerlingen in 1 klas geplaatst. Voor de mainstream leerlingen was dit geen probleem. Maar voor een minderheid wel.

Mensen zijn sociale wezens, je verbonden voelen is dan ook van wezenlijk belang. Grotere klassen betekent minder aandacht. Dat kan leiden tot meer stress en ongewenst gedrag.. Wat ook veranderde in de jaren tachtig zijn de definities voor stoornissen, de normering werd verlaagd. Uiteraard is dit toeval, maar wel als gevolg dat er een voedingsbodem ontstond voor de 4 toegevoegde tussenfases voor de diagnostische psychiatrische stoornissen

De 4 fases tussen “normaal” en “klassieke psychiatrische stoornis”

Je staat onbevangen in het leven. Zonder al te veel noemenswaardige gebeurtenissen ben je door het leven gerold. Toch kan jij je kwetsbaar voelen omdat je vanuit je omgeving merkt dat je “anders” bent. Dan begint jouw zoektocht al naar wie jij bent en hoe jij je tot anderen verhoudt. Maar zolang er nog geen specifieke problemen spelen is het nog niet relevant.

Meer leerlingen leidt tot minder aandacht en erkenning. Dit leidt tot stress, de ADHD’ers worden nog drukker en leerlingen met een autistische aanleg lopen vast wat leidt tot gevoel van uitsluiting en tonen daardoor ongewenst gedrag. Docenten worden ermee geconfronteerd en verwijzen ouders om hun kind te laten onderzoeken. Zodat er (extra) budget komt voor ondersteuning van deze kinderen.
In deze fase heeft het onderzoek plaatsgevonden en is er een aandoening/stoornis vastgesteld. Eindelijk erkenning voor de problemen die er spelen. Het is vaak een geruststelling, zowel voor ouder als kind. Met de vaststelling van de aandoening leidt dit tot informatiebehoefte om te weten wat dit betekent en hoe ze hiermee moeten omgaan. Deze informatie leidt tot meer kennis over de aandoening die vaak verder kan gaan dan het probleem. Want het is niet het symptoom maar de norm die bepaalt of iets problematisch is. Herkenbaarheid leidt tot identificering tot de aandoening en daarmee raakt client in een zelf-, omgeving- en professionals stigma.
Het stigma is steeds meer een blauwdruk geworden waar de leerling mee geïdentificeerd word. Zijn identiteit valt hier dus steeds meer mee samen.

Waar eerst de problemen centraal stonden is de aandacht nu verlegd naar de uitkomst van diagnose/aandoening. Men is doordrongen van kennis over de aandoening en (h)erkend ook de bijbehorende symptomen. Er heeft onbewust een verandering plaatsgevonden. Niet de “problemen” maar de “symptomen” zijn centraal komen te staan. Daar word dan voorbij gegaan dat menig symptoom niet problematisch hoeft te zijn. Sterker nog, het kan juist ook kwaliteiten onderschrijven. Waar de stoornis eerst een onderdeel van zijn identiteit was, valt die er nu helemaal mee samen.

PARTICULIEREN

face-to-face-icon

Labeling & Identiteit

Wat is de impact van gelabeld worden? In deze training beleef je wat het labelen betekent. Je leert over iets over het label zelf en vanuit de geschiedenis van het handboek voor de psychiatrie. Hoe je om moet gaan stigma’s, en word je bewust van de communicatieverschillen van mens tot mens of van mens tot label.

share-and-collaborate-icon

Rehabiliterend Schrijven

Wil je meer inzicht over jouw handelswijze en uitkomsten? Met het autobiografisch schrijven, schrijf 2x in (non)fiction jouw levensverhalen. De fictie is bedoeld voor meer grip en regie op jouw identiteitsvorming. Werkend vanuit een groep ontstaan er meer ideeën en mogelijkheden.

rewatch-lessons-icon

Identiteit & Cultuur

Lukt het jou om aansluiting te vinden in het nieuwe land? Heb je moeite met de taal, cultuur en gewoontes van de Nederlanders of juist niet? Ontmoet landgenoten die hun draai wel/niet gevonden hebben. Middels thema’s geven wij meer inzicht en begeleiden het onderlinge hulp- & leerproces!

Coaching

Jouw levensloop kan veel verwarring geven over wie je nu bent. Je hebt dingen meegemaakt, of je nu gepest ben, een handicap hebt of een psychische label gekregen hebt. In hoeverre identificeer jezelf daarmee? Hoe verhoudt je nu met anderen, je omgeving, jezelf in relatie tot je verleden? Kan je zijn, wie je wilt zijn? Dit coaching traject zal je meer zelfinzicht geven hoe ontwikkeling is verlopen en het verschil ervaren hoe jij hier meer de regie over krijgt.

MEER INFORMATIE

ORGANISATIE

Gemeenten & onderwijsinstellingen zijn de eerste partijen waar aangeklopt word voor problemen. Problemen die aan het individu toegekend worden, maar soms ook een meer maatschappelijk probleem dan een individuele. Labelen betekent vaak het ontnemen van iemands onbevangenheid. Waar vroeger nog normen voor een psychiatrische stoornis waren zijn deze sinds de jaren 80 uit het DSM handboek erg afgezwakt. Oorspronkelijk kunnen mensen met een psychiatrische aandoening zoals ADHD en autisme niet zonder hulp overleven.

Is het dan wel legitiem om deze zware labels op te plakken bij mensen die wel voldoende zelfredzaam zijn? Ook de nadelige bijeffecten mogen niet onderschat worden, zoals mogelijke uitsluiting voor het voortgezet onderwijs en de opgelegde beperkingen door het stigma’s die het label met zich meebrengt! Samen met uw gemeente & onderwijs instellingen willen wij op zoek gaan naar een andere aanpak/aanbod om antwoorden te vinden voor de maatschappelijke problemen van individuele burgers/leerlingen.

Wij bieden u kennis en inzicht door op deze website u beter te informeren en via onze voorlichtingsprogramma, zodat u een meer effectieve hulp en ontwikkelingskansen kan bieden aan uw burgers/leerlingen.

MEER INFORMATIE

JOUW EXPERTISE / JOUW BIJDRAGE

Jouw bijdrage

JOUW IDENTITEIT heeft beperkte expertise in huis. Wanneer het label geen ernst heeft zou het label, vanwege de nadelige bij effecten, niet gegeven mogen worden. Iedereen zou in onbevangenheid en daarmee meer vrijheid zich moeten kunnen ontwikkelen. Wij willen dat instellingen zoals gemeenten en onderwijs alternatieve hulp kan bieden. Gericht op de specifieke problemen, zonder dat die problemen als symptomen van een psychiatrische stoornis geoormerkt worden. Heeft u deze expertise in huis, dan zouden wij graag met u willen samenwerken.

Bent u in staat om zonder de labels een oplossing voor het oorspronkelijke probleem te vinden? Voor problemen zijn er oplossingen, voor symptomen & labels geldt een generalistische aanpak. Terwijl die generalistische aanpak weinig oog heeft voor het specifieke probleem. Wij willen graag in contact komen met professionals die bottom up naar de client kijkt, niet vanuit het label, en vandaar uit een behandelingstraject in gang zet. Wij horen graag wat u bij JOUW IDENTITEIT te bieden heeft.

MEER INFORMATIE

Kijk naar wat je “kan” in het leven, je zal dan steeds “meer kunnen”!

Kijk naar wat jou “beperkt” in het leven, het zal jou steeds “meer beperken”.

VIDEO’S & BLOGS

DEEL JOUW INZICHTEN & KANSEN

Wij van JOUW IDENTITEIT willen dat jij jouw inzichten vergroot. Wij hebben daarom een selectie video’s van You-tube geplukt die jou meer inzichten geven. Daarnaast worden er ook geschreven blog’s gepubliceerd. Particulieren die een verhaal hebben of professionals die hun verhalen/expertise willen delen nodigen wij uit om een bijdrage te leveren op deze website. Dat kan zowel middels een video als een geschreven blog. Wij kijken uit naar jouw verhaal.

Indienen video/blog

Meest gelezen bekeken

MEER BLOGS & VIDEO’S

Meest recent geplaatst

MEER BLOGS & VIDEO’S
my-story-tutor-photo

Ons verhaal

Wij, Gerard & Shiva, hebben ieder een hele andere achtergrond. Qua labels hadden we zelf of door de samenleving een kerstboom ermee vol kunnen hangen. Wij zijn beide zonder labels opgegroeid en hebben dus in alle onbevangenheid de kerstboom zelf kunnen versieren. Wel zijn we ons bewust en ook op latere leeftijd ervaren wat het labelen met onze identiteit gedaan zou kunnen hebben. Om meer onbevangen te leven, je autonomie kan behouden en jouw eigen ontwikkelingen te kunnen bepalen, hebben wij deze website opgezet.

Lees meer over ons

Ons verhaal

Wij, Gerard & Shiva, hebben ieder een hele andere achtergrond. Qua labels hadden we zelf of door de samenleving een kerstboom ermee vol kunnen hangen. Wij zijn beide zonder labels opgegroeid en hebben dus in alle onbevangenheid de kerstboom zelf kunnen versieren. Wel zijn we ons bewust en ook op latere leeftijd ervaren wat het labelen met onze identiteit gedaan zou kunnen hebben. Om meer onbevangen te leven, je autonomie kan behouden en jouw eigen ontwikkelingen te kunnen bepalen, hebben wij deze website opgezet.

Lees meer over ons
my-story-tutor-photo

Ga naar de bovenkant